اسم این کارخانهٔ اره‌بری متروکه، خودش کل داستان ترسناکش را لو می‌دهد.

نمای کلی پانوپتیکون با اون درختای بلند و ساختمان مرکزی‌ش، دقیقاً همون حس زندان دایره‌ای رو میده که همیشه داری زیر نظری.

روی نقشه پانوپتیکون کاملاً جداافتاده و دور افتاده نشون داده شده، انگار یه جای تبعیدیه که فقط برای زیر نظر گرفتن ساخته شدن.

اینم یه زاویه دیگه از پانوپتیکون که نشون میده چقدر اینجا باز و بدون جای پنهان شدنه — دقیقاً مثل زندان واقعی‌ش.

نمای نزدیک‌تر از ساختمان مرکزی پانوپتیکون؛ همون نقطه‌ای که توی مفهوم واقعی، نگهبان اون بالا می‌ایسته و همه رو می‌بینه.

فضای باز وسیع اطراف پانوپتیکون هیچ جای پنهونی نمیذاره، دقیقاً طراحی شده که هر حرکتی دیده بشه.

این زاویه نشون میده چقدر پانوپتیکون توی طبیعت بلند و غیرقابل فراموش‌کنه، مثل یه برج مراقبت وحشی.

خون روی زمین پانوپتیکون — یادآوری خشن که اینجا فقط زیر نظر نیستی، گاهی اوقات هدف هم هستی.

یه نمای هنری/گالری از پانوپتیکون که اون حس تاریک و کلاستروفوبیک زندان دایره‌ای رو زنده نگه می‌داره.